dinsdag 20 oktober 2020

Skriebels en het vreemde ABC [5]: beperking

Met een reëel oog voor het risico dat ik nooit meer uit de A-serie raak, omdat er altijd wel een onderwerp te vinden is, is het wijzer om de volgende letter voor de leeuwen te gooien.

B.

Beperking: de essentie van leven op aarde is de beperking, de vorm, de begrenzing. In een monowereld van niets, valt niets te ontwaren. Zijn ervaringen onmogelijk. Je hebt vorm nodig voor een fijn contrast-spel om energie te laten stromen, om energie uit te wisselen, om met energie te werken. Vorm zorgt voor vormloos, veroorzaakt het ene en het andere. 2 kanten die samen 1 zijn en gelijkwaardig aan elkaar de balans-basis vormen voor ons bestaan. 

Het betekent dat alles in dit universum, elke keuze die je maakt, 2 kanten heeft en van een begin en een einde is voorzien. Jij, ik, onze beschaving, ook de aarde zelf. Het begin vormt het einde, het einde vormt het begin. In die zin draait alles in kringlopen. Altijd. Onbeperkt. Het leven gaat door, ook al sterft het leven. Alleen energie is zonder beperking, zonder einde. 

Energie is de verbindende schakel in ieder van ons en alles om ons heen. Energie is een constante in de beweging. Net als jij, want jij bent de constante in jouw beweging. Zoals jouw lichaam de constante in jouw leven is, ook al is dat lichaam voortdurend in beweging.

Ons leven is beperkt, ons vermogen om te doen is beperkt, ons bewustzijn is beperkt. De beperking schenkt de ervaring. Vrij en onbevangen daarmee werken is de uitdaging. Dit willen veranderen is zinloos. De beperking, het niet-weten, heeft een goede reden. Het is een noodzaak om onze nieuwsgierigheid een kans te geven, om iets te ontdekken wat je nog niet eerder ontdekte. Niet buiten ons, want die wereld voert eindeloos ver weg, steeds verder van jezelf, zonder ooit van jezelf af te komen. 

De sleutel ligt verborgen in de wereld in ons, die de kiem vormt voor onze houding naar buiten. Want die wereld, jouw wereld, ligt onder handbereik, ligt te wachten aan jouw voeten totdat je die volledig durft te betreden.

De wereld van ons eigen onbekende is onze speeltuin, maar het liefst gaan we een blokje om die tuin, draaien er graag kringetjes omheen, richten we onze aandacht liever naar buiten, juist omdat het onbekend, dus niet vertrouwd is. En buiten moeten we vervolgens uitwerken waar we van binnen een verkeerd beeld van hebben. Hoe bewuster we worden, hoe meer moeite het oplevert. Het geeft ons een gevoel van wantrouwen. Het mooie is, dat gevoel mag je vertrouwen, want het klopt: je kent het niet, dus vertrouw je het niet. Maar dat negatieve gevoel is niet het einde, maar een begin. Een uitnodiging voor iets nieuws, voor iets dat jouw leven verrijkt van binnen naar buiten. Het maakt dat je makkelijker leeft.

Verrijking is positief. Iets dat jouw energie een nieuwe beweging laat maken. Vrijer laat stromen. Meer ruimte toestaat. Die vrijheid is de moeite waard. Kan niemand van je afpakken. Ongeacht of je dat vooraf ziet zitten of niet, want je kunt niet weten wat er achter dat punt ligt waar jij ja of nee tegen zegt. 

Jouw innerwereld is van jou, hoe je er ook verder over denkt. Jouw wereld verdient jouw aandacht en liefde. Jouw wereld kan onmogelijk negatief zijn, want waar negatief is, is positief. Dat is het voordeel van de beperking. Dat kun je ontdekken door jezelf toe te staan dat heel jouw innerlijk er is voor jou. Zoals alles er is voor jou. Ook jouw negatieve kanten. Ook jouw beperkt zijn.

Het kristal dat zich het sterkste aandiende om dat contact met de beperking te maken, is deze witte aragoniet. Het kristal helpt om te wennen aan het gevoel van naar adem happen wanneer je de beperking leert kennen. Beperking voelt als onvrijheid, maar dat is alleen maar het begin. Wat daarna gebeurt, ontdek je vanzelf. Het aardige vind ik zelf dat het kristal doet denken aan longblaasjes, want op je longen is de impact het grootste.



maandag 19 oktober 2020

Skriebels en het vreemde ABC [4]: aarde

 A.

Aarde. Op een grotere schaal is de aarde natuurlijk de planeet die om de zon en door het heelal beweegt. Ooit dachten we daar anders over, dachten we zelfs te weten dat de zon om de aarde draaide. Sterker nog, we waanden in de volle overtuiging dat de aarde plat was, maar tegenwoordig weten we gelukkig beter. Leven is voortschrijdend inzicht dankzij overtuigingen die consequent het loodje leggen. 

Op momenten dat we weer eens overtuigd zijn van de hoogstaandheid van onze mensheid, is het raadzaam te beseffen dat de voortreffelijkheid die we ons graag toewuiven, in het licht van de geschiedenis altijd van voorbijgaande aard is. Alles is vergankelijk. Ook dat weten we. Dus proberen we de vergankelijkheid te overwinnen, puur om erachter te komen dat dat niet lukt. We leven in een tijd waarin we duidelijker kunnen waarnemen hoe alles in elkaar steekt. Dat is nog geen garantie voor een nederig besef dat we nooit maar dan ook nooit het naadje van de kous zullen weten van de ons omringende eindeloosheid, ondanks het toenemende zicht op de uitdijende schaal van onze werkelijkheid. 

Feit is dat de aarde in duizelingwekkende vaart in een kringloop om de zon draait, die op zijn beurt weer met een heel zonnestelsel in zijn kielzog een uitgestippelde baan volgt door de Melkweg, die op haar beurt met haar complete sterrenstelsel meebeweegt in een nog veel groter geheel. Op een schaal die onze verbeelding naar adem doet happen. Op die schaal is onze aarde minder dan een onbeduidende spikkel. Terwijl de aarde in werkelijkheid natuurlijk een unieke bron van leven is. Afstand maakt alles kleiner. Tijd om de afstand kleiner te maken.

Feit is dat alles dankzij aantrekking en afstoting perfect op zijn plaats is, ondanks die ontzettende beweegsoep die eerder aan chaos doet denken dan aan orde. Het denken is in dit verband het probleem. Want het denken mist het grote of misschien wel kleinste verband waarin we allemaal leven. Onze aarde trekt zich niets van ons denken. Rond of plat, volkomen onaangedaan vervult onze planeet de rondjes om haar as voor dag of nacht en nauwgezet helt ze heen en weer tussen de keerkringen voor de seizoenen. Precies in de maat, precies op juiste afstand, geen moment van slag, geen milimeter uit koers. Als een immens grote klok zonder sturende mensenhand. Wat zegt dat over ons mensen.

In het groot zien we iets dat zo fascinerend is, dat dat bijna niet te bevatten is op onze schaal, de schaal van de mens. Zelfs de aarde is nog te groot. Dus moeten we onze aandacht concentreren om het contact te maken met jezelf. De schaal waar het kleine de moeite waard is, maar het misschien nog niet waarderen omdat het klein is. Het vraagt om afstemming.

Op de schaal van de mens is ons lichaam de aarde. Daarmee contact maken, opent een deur naar iets heel fijns: naar het wezen in jou. Op die schaal ben je uniek. Jouw lichaam is tevens het enige stukje aarde waarvan je met recht kunt zeggen dat het jouw blijvende verantwoordelijkheid is zolang je leeft. Over jouw lichaam heb je heel veel te vertellen, maar ook weer niet alles, want het maakt deel uit van iets veel groters, groter dan de aarde, die ervoor zorgt dat onze beweging beperkt is. Die beperking schenkt ons de vrijheid, om het leven te proeven dat tussen begin en einde stroomt. 

Er is altijd beweging, in jou, om jou. Onzichtbare invloeden laten jou precies doen wat nodig is in het geheel. Alles vormt een inspiratiebron dat energie laat stromen door jou en die energie vormt weer een stroom met jou als bron. Een unieke stroom met een uniek karakter dat we trilling noemen. 

Jouw leven is van jou, maar jouw leven draait in een veel groter geheel. En dat geheel beweegt jou. Niet andersom. Net als we ooit dachten dat de zon om de aarde draaide, en wij zonnen om ons heen laten draaien  die ons moeten aanstralen, draait jouw leven in het echt om jouw zon: de liefde in jou. Met die liefde, met dat licht kun je contact maken. Dat licht straalt jouw leven aan, belicht de mensen om jou heen, maar het is jouw licht. Durf je dat te voelen en volledig toe te staan.

Het kristal dat mijn hand trok om jou jouw aarde te laten voelen met daarin jouw liefde als brandende zon: Naaldbergkristal met sfaleriet en pyriet. Het feest van aantrekking en afstoting met een fijn element liefde als verbindende schakel. Kom zelf hier ervaren als je durft! De kristalkamer staat open voor je.





vrijdag 16 oktober 2020

Skriebels en het vreemde ABC [3]: afhankelijkheid

A.

Afhankelijkheid: een aspect waar we grote moeite mee hebben, ondanks dat het een onmiskenbaar feit is. We zijn afhankelijk. Volledig. Punt. Dat bewustzijn en die intelligentie waar iedereen mee wegloopt, ze zijn niets zonder een lichaam. Hebben we iets te vertellen over ons lichaam. Het antwoord is nee. Je krijgt dit lichaam en de kunst is om dit lichaam goed te gebruiken, zonder in de valkuil te trappen dat je het wilt veranderen. Wat je ook denkt. Welk idee je ook koestert. Je bent nooit meer of minder dan je bent. Kunt nooit anders zijn dan je bent. Wat je ook van buiten probeert te fixen, van binnen blijft alles bij het begin. Het komt weer even hard naar buiten zodra je stopt met jezelf onderdrukken. Onbegonnen werk, maar leef je uit als jij denkt dat dat wel lukt.

We zijn afhankelijk van energie, liefde, zuurstof, van water, van koolstof, van elkaar, van de aarde, van het heelal, van komen en gaan, van een dampkring, van voedsel, van ons hart, van onze gezondheid, van dualiteit, van een constante in beweging en ga zo maar door. De lijst is lang en dierbaar. Zonder dit alles is er geen leven, heb jij geen leven. Die afhankelijkheid nemen voorkomt veel oeverloos conflict. Het nodigt uit om vanuit respect met jezelf en de wereld om te gaan. Maar onze mond loopt stelselmatig over van vrijheid. Van individualiteit. We gebruiken het idee van onafhankelijkheid om die bittere pil die afhankelijkheid heet af te dekken, want diep van binnen hebben we conflict met afhankelijkheid. Daarmee doen we meer kwaad dan goed. Inzicht is broodnodig. Iets willen of niet willen, maakt dat wat er wel is voor jou geen waarde heeft. Op slag. Durf je afhankelijk te zijn, wat je ook echt bent, dan ontstaat er een kans om jezelf te herwaarderen. Van jezelf afhankelijk zijn is een heel ander gevoel dan jezelf afhankelijk maken van iets buiten je. Dat onderscheid kun je leren.

Vrijheid begint zodra je de afhankelijkheid in jou weer in je hart sluit. Doe je dat dan hoef je in jouw leven niet telkens geconfronteerd te worden met jouw moeite met afhankelijkheid en hoe je jezelf juist door je eigen weerstand onbewust afhankelijk maakt van anderen, of anderen afhankelijk maakt van jou, puur omdat je de afhankelijkheid in jou afwijst. Die afwijzing zorgt ervoor dat je afhankelijk wordt van iets anders, iets dat niet van jou is en altijd opnieuw moeite kost om te realiseren. Het is die innerlijke afhankelijkheid die in wezen heel goed voor je is. Die jou een kans geeft, jou alles aanreikt om er naar eigen inzicht iets van te maken. Afhankelijkheid daagt jou uit om goed met jezelf om te springen. Om eerlijk te zien vanuit welk punt jij handelt. Elk moment weer. Maar die afhankelijkheid voelen, dat voelt in eerste instantie niet goed, zeker wanneer je daar een stevige weerstand op hebt zitten.

Een kristal dat jou weer vriendjes met de afhankelijkheid maakt, is deze bergkristal met toermalijn en calciet. Een drie-eenheid van hemel, aarde en de liefde die overal doorheen stroomt, als een hand die alles leidt. Het helpt je contact maken met dat zware gevoel dat afhankelijkheid veroorzaakt, wanneer je beter contact maakt met jouw realiteit, met je lijf. Alles wordt dan wat trager, minder vluchtig. Dat gevoel is even wennen.







donderdag 15 oktober 2020

Skriebels en het vreemde ABC [2]: aandacht

 A.

Aandacht: aandacht is een rode draad wanneer je aan de slag gaat met jezelf. Aandacht heb je nodig om te zien wat je doet en wat jouw doen werkelijk voor jou doet. De logica van je handelen valt op zijn plaats door aandacht.

Aandacht in dit verband staat voor contact maken met je energie. Contact maken met je lijf en toestaan wat jou daarin opvalt. Stroomt je energie harder in contact met iemand of stroomt het minder. Voel je weerstand, voel je geen weerstand. Nuttige informatie die jou helpt om slimmer met je energie om te springen. Om grenzen in je voordeel te gebruiken. 

Aandacht is stilstaan bij het feit dat zo buiten zo binnen is. Jij kijkt, jij voelt, jij denkt. Wat jij om je heen ziet, wat jou allemaal opvalt, wat jij daarvan vindt, geeft een inkijk in jouw binnenwereld. Het zegt altijd iets over jou.

Aandacht betekent ook verder kijken dan je neus lang is. Je niet laten vangen door het eerste de beste dat jou opvalt. Dat eerste signaal is een uitnodiging om verder te kijken en dieper in contact te gaan. Om dat aspect in jou nader uit te vogelen. Dat is niet altijd even makkelijk.

Vandaar dat ik graag werkkristallen inzet om dat contact sneller tot stand te brengen zonder te verkrampen. Ook wanneer je daar even geen zin in hebt. Aandacht is zinvol, elk moment. Aandacht is de basis om verder te komen op een weg die de richting volgt van jouw hart.

Een rondgang door de kristalkamer bracht me bij deze naaldbergkristal die meer facetten in zich herbergt dan op het eerste gezicht zichtbaar. Net als jij.

Het kristal stimuleert de aandacht en het contact met je lichaam. Het helpt om jezelf dieper te doorgronden en je energie optimaler te gebruiken. Het laat aan jou de volledigheid in jou voelen, van top tot teen. Een weldaad om te ervaren.



woensdag 14 oktober 2020

Skriebels en het vreemde ABC [1]: aura

Al schrijvende en nadenkend over mijn schrijven, ontdekte ik dat taal verre van vanzelfsprekend is. Mijn taal kan zomaar van een andere planeet komen wanneer ik niet oppas. En oppassen is wel het devies hier. In een tijd lang geleden, toen wij hier in het Westen nog tot onze oksels in de modder ploeterden, beleefde de Arabische wereld hoogtijdagen. Zij kwamen tot het inzicht dat alles boven ook beneden is oftewel dat alles in het groot, ook in het klein is. En juist dat kleine wil ik nog wel eens over het hoofd zien. Het is dus niet zo wonderlijk dat ik juist daar anderen en ook mezelf mee in aanraking breng. In het kleine schuilt grote rijkdom. De kunst is om jezelf die kans te geven om dat te ontdekken.

Klein in deze skriebel betekent, beginnen bij het begin: het woordje vreemd. Voor mij staat vreemd voor uniek. We zijn allemaal uniek en juist daardoor zijn we ook vreemden voor elkaar. Dat is niet positief of negatief, maar gewoon vreemd, een alledaags feit. Heel normaal en dat is weer niet vreemd. Klein betekent ook: op de schaal van het lichaam. Hou het simpel en dichtbij.

Dit bracht me op het idee om een vreemd ABC samen te stellen dat stap voor stap een weg baant door het domein waarbinnen ik mijn boterham verdien als Kristalmentor en dat jou en passant meeneemt in mijn kijk op energie. Energie die elke seconde van ons bestaan door ons lijf stroomt en de basis vormt voor alle leven in een ontzagwekkend universum. En dat universum is veel te groot om te belichten.

Niets is zonder nuance. In deze woordenlijst ga ik een vertaalslag wagen om hemelse [voor het gemak zweverige] begrippen en aardse [voor het gemak nuchtere] begrippen met elkaar te laten stoeien en samenwerken. Of dat lukt, zal moeten blijken aan het einde, maar daar zijn we nog lang niet. We staan aan het begin. De lijst zal ook verre van compleet zijn. Het zal meer een bloemlezing zijn van zaken die mijn aandacht hebben. Mijn bedoeling is om iets te schrijven dat lekker wegleest en tegelijk iets laat vonken. Ook dat zal een verrassing zijn. Lees vooral verder om daar achter te komen, samen met mij.

A.

Aura. Ik start met een begrip dat met de deur in de hemel valt. Net als de aarde een dampkring heeft, heeft ons lichaam een laag om zich heen dat luistert naar de fraaie naam Aura. We leven in een wereld waarin het tastbare [positief] samenwerkt met het ontastbare [negatief]. Het aura is een op het eerste oog onzichtbaar energieveld dat van binnen naar buiten straalt en verder reikt dan de grenzen van ons lichaam. Je zou het kort door de bocht ook ons energielichaam kunnen noemen.

Het aura helpt ons contact maken met andere energievelden en stelt ons in staat om de trilling van iedereen om ons heen als inspiratiebron te gebruiken, zodat de eigen energie verrijkt wordt in het samenzijn met andere mensen die allemaal iets vreemds, iets unieks aan jouw trilling kunnen toevoegen. 

Hoe vrijer jouw energie andere trillingen kan toestaan hoe vrijer het kan bewegen, hoe sterker het voor jou kan werken. Heel logisch allemaal. Hoe sterker jouw energie, hoe ruimer jouw aura, hoe sneller jouw gevoel andere trillingen kan oppikken. Een soort van perpetuum mobile, een eindeloze stroom van van energie die steeds sterker rondstroomt en wisselwerkt. Alles is kringloop. De enige voorwaarde: maak geen onderscheid tussen positief en negatief, want alles werkt met elkaar samen. In de hero zit de zero en in de zero schuilt een hero.

Het aura toont hoe we hierin staan op dit moment, of we fijn [meestromend] of niet-fijn [tegenstromend] in ons vel zitten. Het aura is een factor in de energiemix die je kunt gebruiken. Het is voelbaar voor mensen die kunnen werken met hun gevoeligheid en ook zichtbaar voor mensen die over de kwaliteit beschikken om energievelden waar te nemen. 

In mijn praktijk gebruik ik kristallen om mensen op constructieve wijze in contact te brengen met het aura, maar ook met de chakra's, zie straks onder C. Het aura vraagt om een afgestemd kristal. Mijn keuze is deze roze amethyst. Die laat je de energieruimte om je heen voelen zodat je bewuster wordt van jezelf en jouw uitstraling.



dinsdag 13 oktober 2020

Skriebels onderzoeken onvrede.

Alles is de uitkomst van iets anders, iets komt altijd ergens eerder vandaan. Wat nu zichtbaar is, is de schuimkop op een langere golf die zo klein begon, dat het te klein was om op te vallen. 

Dit moment gunt jou een blik in de uitkomst van een optelsom van factoren die ongemerkt al langer wortelen in een voorbijgaande stroom van handelingen, ideeën en omstandigheden. Je kunt niet teruggaan, want dat is geen reële mogelijkheid, ook al denk je van wel. In gedachten kun je terug, maar in werkelijkheid niet. 

Maar voelen dat wat zich nu aandient deel uitmaakt van iets veel groters, dat je simpelweg gemist hebt, terwijl het er was, zorgt ervoor dat je contact kunt maken met die ruimte die om dit moment speelt. Het stelt je in staat om ook eens onder water te kijken naar de kwaliteit van jouw doen en laten. Want wat nu boven water is, was al die tijd al onder water. Het geeft je de kans om eenvoudig vast te stellen of wat jij wilt, ook werkelijk is wat jij doet. Want misschien doe je onbewust wel precies het tegenovergestelde.

Voelen dat er meer is dan jij kunt zien, is contact maken met het vermogen dat ons in staat stelt om verschillen te voelen. Dat vermogen is beperkt, want je kunt nooit alles voelen. Maar hoe meer contrasten jij kunt waarnemen, hoe vollediger jouw vermogen zal zijn om waar te nemen, hoe vollediger het beeld zal zijn dat jij ziet, maar het beeld zal nooit volledig zijn. Er zal altijd sprake zijn van onmacht, van onzekerheid, van onvolledigheid, omdat alles buiten je een voortdurende beweging is waar jij maar een hele beperkte invloed op hebt en maar een klein gedeelte van kunt zien. Zelfs in deze tijd van alom camera's en live verbindingen is dat onbegonnen werk. Binnen in jou is dat een ander verhaal. Daar ligt een kans op volledigheid, die je om je heen nooit kunt realiseren.

Niets staat los van elkaar, ook al lijkt dat wel zo. Wat betekent dat nu concreet. De boosheid of teleurstelling die je voelt in dit moment, komt ergens anders vandaan, is een reactie op iets dat al eerder gaande is in een onbewuste hoek. Is iets dat ergens anders in je lichaam zijn bron heeft. Contact met die boosheid, stelt je tegelijk in staat om contact te maken met de stroom die er doorheen loopt, die meehielp om die boosheid naar jouw bewustzijn te brengen. Het helpt je zien dat je iets aan het doen bent, vanuit een onzichtbare boosheid die zichtbare boosheid tot gevolg heeft. Dat laat jouw boosheid meer ademen, geeft het meer ruimte. Boosheid staat niet op zichzelf, is niet de bron, maar het signaal dat jij je bron, jouw energie, boos gebruikt. Jouw stroom wordt gestuwd door een onvrede, die al die tijd al aan jouw aandacht ontglipt. Tot nu, want dit is een kans die je kunt aangrijpen om jouw bewustzijn bij te spijkeren. De ander maakt jou niet boos, de ander helpt je om jouw onvrede te voelen. Jouw energie stelt jou in staat om die onvrede te voelen. Dat is een ander gevoel. Wat je voelt, is niet iets van de ander, maar van jou. Is jouw energie aan het werk. Het maakt je begripvoller. Dat scheelt een hoop conflict.

Hoe eerder jij het signaal oppikt van wat jij onbewust met jouw stroom doet, hoe bewuster jij met je energie kunt omgaan. Kristallen zijn in staat om die hele kleine signalen zo te versterken, dat jij sneller in de gaten hebt wat je aan het doen bent. Zodat je kunt bijstellen waar dat nodig is. Dan hoeft iets niet eerst tot grotere proporties uit te groeien om jou bewust te maken. Kristallen helpen je om te wennen aan een gevoel waar jij moeite mee hebt, maar wel van jou is. Je leert jouw gevoel verwelkomen als een boodschapper die jou ook een ongemakkelijke boodschap kan brengen. Dat toestaan verrijkt jouw energie. Het schenkt jou de vrijheid om alles te voelen wat er is, zonder je daardoor van je stuk te laten brengen. Die vrijheid gun ik jou van harte.

Het kristal dat ik heb uitgezocht bij dit thema, is een groene Apofylliet. Deze helpt je om de onvrede in jou te onderkennen en stap voor stap te waarderen als informatie waar je wat aan hebt. Het geeft je de kans om de uitkomst van jouw handel en wandel tegen het licht te houden, zodat je het anders aan kunt pakken. 

Heb je interesse in deze steen? Stuur een mail naar andy@insenzo.com. Meer info over mijn werk als kristal mentor vind je op www.insenzo.com



maandag 12 oktober 2020

Skriebels duiken in de vreemdheid...

We zijn allemaal vreemde eenden met een vreemde kijk op de eend. Niemand is hetzelfde als de ander en toch willen we graag als de ander zijn. Of willen dat anderen als ons zijn. Een onmogelijke missie. Jezelf zijn begint met je eigen vreemdheid een kans te geven, zodat je de vreemdheid in jou en in de ander beter leert waarderen en gebruiken. Die vreemdheid verrijkt je leven en opent de deur naar de niet-gewaardeerde ruimte in jezelf. Het zorgt voor verrassing. Het is de sleutel naar meer bewegingsvrijheid binnen de grenzen van de afhankelijk waar we allemaal mee te maken hebben. Afhankelijkheid waar we nooit vanaf komen, zolang je leeft. Sterker nog, het is de afhankelijkheid die jou je leven schenkt, met een lichaam dat kan voelen, dat uitdrukking geeft aan ideeën die in je leven, in een wereld die heel veel moois voor ons allemaal in petto heeft. Hoe zou het zijn als we daar fijner gebruik van zouden maken.

De enige voorwaarde: jouw plus en min gewoon met elkaar laten samenwerken. En juist dat doen we niet. We willen iets anders en dat willen maakt dat we onszelf niet meer nemen zoals we zijn, maar iets anders gaan zien door onbewuste en bewuste voorkeuren. We gaan sleutelen aan onszelf. We serveren de min af en overwaarderen de plus. Met als resultaat: onbalans. Nergens voor nodig. 

De komende tijd zal ik de vreemdheid belichten vanuit mijn ervaring als kristal mentor. En wie weet zet het je aan om die vreemdheid een kans te geven en daarmee jezelf veel meer ruimte toe te staan. Om zo steeds fijner contact te maken met jezelf.

Skriebels en het vreemde ABC [5]: beperking

Met een reëel oog voor het risico dat ik nooit meer uit de A-serie raak, omdat er altijd wel een onderwerp te vinden is, is het wijzer om de...